Partir c’est mourir un peu
Laatste schooldag. Gespannen kindjes, tranen zitten hoog. Farewell assembly. Lovende woorden. De meeste kinderen zijn na hen gekomen en weten niet dat ze in den beginne geen Engels spraken. De leraren vertellen wat over de kindjes, hoe ze stapje voor stapje de taal onder de knie kregen en dus ook steeds meer zelfvertrouwen kregen. Wat zijn we trots op ze! Hun school t-shirts zitten na deze schooldag vol met lieve woorden, zo ongeveer de hele school heeft er wat opgeschreven. Dan is de schooldag voorbij en moeten we xe9cht, xe9cht dag zeggen. Sophie hoopt dat het vliegtuig nooit aankomt in Napels, kunnen ze wat langer hier blijven. Kilo’s schoolspullen mee, ook de rapporten. Ze vonden het niet alleen heel erg leuk op school, ze hebben het echt supersupersuper gedaan. Vanavond naar de P, morgen ons afscheidsfeestje, maandag gaan de kinderen naar hun oude school in Nederland. Nu even niet, even bijkomen van alle emoties.

23 June 2007 at 17:39
Ook wij krijgen tranen in onze ogen!!! We gaan jullie missen, en Jurmit Lotte nu al!!
23 June 2007 at 17:40
trouwens Thijs en Sophie ook hoor!!